Αν το φαγητό έχει υπάρξει για εσένα μοχλός ελέγχου του βάρους σου αλλά και τρόπος διαχείρισης ψυχολογικών ζητημάτων, συνοδευόμενος από ενοχές και ντροπή, αυτός ο οδηγός είναι για σένα. 

Το κυρίαρχο πρότυπο, που προωθεί την καθολική λεπτότητα, είναι αυτό που οδηγεί τόσους ανθρώπους να περνούν τη ζωή τους προσπαθώντας να χάσουν ή να διατηρήσουν το βάρος τους περιορίζοντας το φαγητό τους.

Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι κάτι που είναι τόσο διαδεδομένο είναι και φυσιολογικό.

Ωστόσο, ο περιορισμός στην τροφή εκτός του ότι είναι μια αναποτελεσματική προσέγγιση για τη ρύθμιση του βάρους, προκαλεί επιπλέον απορρύθμιση της όρεξης.

Όταν περιορίζεις το φαγητό, το σώμα σου δεν ξέρει τη διαφορά ανάμεσα σε δίαιτα και αληθινή έλλειψη τροφής.

Ενεργοποιεί το ίδιο αρχαίο σύστημα επιβίωσης:

• χάνεις τα σήματα πείνας (απορρύθμιση της όρεξης)

• νιώθεις «παραγωγικός» ή «σε έλεγχο»

Αλλά στην πραγματικότητα, το νευρικό σου σύστημα είναι σε κατάσταση συναγερμού.

Όταν όμως το σώμα σου κάποια στιγμή ηρεμεί, η πείνα επιστρέφει.

Και ειλικρινά, γι’ αυτό οι βραδινές υπερφαγίες συχνά μοιάζουν τόσο … «προβλέψιμες».

Το να αφήσεις πίσω σου τον περιορισμό είναι σαν "διατροφικό τζούντο":

Δεν παλεύεις ενάντια στη δύναμη σου (την επιθυμία να φας αυτό που θέλεις μέρι να χορτάσεις),

αλλά τη χρησιμοποιείς υπέρ σου.

Όταν οι πελάτες μου εμπιστεύονται και τιμούν τις πραγματικές τους ανάγκες, ανακαλύπτουν ότι αντί να ξεσπούν περιστασιακά και να τρώνε πολύ από «παχυντικές» τροφές, τρώνε με μέτρο και συνέπεια απ’ όλα, συνέχεια, και αυτό τους ικανοποιεί αληθινά.

Κάνε έναν έλεγχο στον εαυτό σου:

- Αν νιώθεις στέρηση, τότε περιορίζεσαι.

- Αν τρως κρυφά, ή ανεξέλεγκτα, τότε έχεις περάσει στην απορρύθμιση.

Αν αναρωτιέσαι πως μπορείς να αλλάξεις πορεία και να αποκτήσεις τον έλεγχο της διατροφής και γιατί όχι και του βάρους σου, διάβασε το οδηγό.